Pagtitinda ng kandila ang naging hanapbuhay ni Lola Gloria Bay sa loob ng sampung taon bukod sa pagtitinda ng samu't saring pagkain sa gilid ng St. Jude's Parish sa Trece Martires City. Si Lola Gloria ay 70 taong gulang. Wala na siyang katuwang sa buhay maliban sa isa niyang anak na siya rin ang bumubuhay. Hindi tiyak ang kita ni lola sa maghapon, minsan mayroon at minsan naman wala. Dahil dun na siya nakatira sa pwesto niya, hanggang 10:00 ng gabi siya nagtitinda. Tuwing okasyon lamang malakas ang kita ni lola.
Sa pagpalit ko kahit sandali kay Lola Gloria sa pagtitinda niya ng kandila, naramdaman ko na ang hirap na dinadanas ni lola araw-araw para lang kumita. Ang pagtawag palang sa customer ay nakakahiya na peorhabang tumatagal mas lalo akong nahihikayat na makabenta kahit isa lang. Iba-iba ang nakita kong reaksyon sa mukha ng mga taong binebentahan ko, mayroon ngumingiti na lang at yung iba ay sadyang walang pakialam. Habang tumatagal ako sa pagtitinda, nawawalan na ako ng pag-asan na may bibili pa. Bilib ako kay Lola Gloria dahil kinaya niya ito sa loob ng sampung taon. Siguro pag ako yun baka hindi ko ito kayanin. Halos gusto ko na magmakaawa sa mga taong dumadaan na bumili sila sa akin.
Siguro hindi ito swerteng araw para sa akin dahil hindi ako nakabenta kahit isa. Bumili na lang ako ng dalawang kandila kay lola para makatulong na rin sa kanya. Pinangako ko sa aking sarili na babalik ako sa kanya at tutulungan ko siya sa paraan na kaya ko. Babaunin ko ang mga aral na natutunan ko kay Lola Gloria.
No comments:
Post a Comment